Ga naar inhoud
Log in om dit te volgen  
Gast Christophe Bogaert

Wat bij gevaar?

Aanbevolen berichten

Gast Christophe Bogaert

Regelmatig horen we wel eens in het nieuws dat er opnieuw een kleine planetoïde vlak langs de Aarde is gescheerd. Meestal ontdekken we het object pas na de dichtste nadering, astronomen zijn met de huidige middelen nog niet helemaal in staat om een botsing met een klein object te vermijden. Nochtans zijn automatische observatoria als NEAT en LINEAR dag (figuurlijk) en nacht (letterlijk) bezig zijn met het zoeken naar tot dan toe onbekende objecten. Langzaam ontdekken we dus steeds meer planetoïden, wat de kans op onvoorziene inslagen op Aarde doet afnemen (maar de blijft enorm hoog).

Nu mijn vraag. Wat indien we een object ontdekken die op rampkoers bij de Aarde staat? Kleine objecten vormen lokaal gevaar maar grotere kunnen de gehele mensheid uitroeien? Welke methodes zijn volgens jullie het beste om toe te passen wanneer we een object ontdekken dat binnen x aantal jaar vermoedelijk in botsing zal komen met de Aarde? Er zijn genoeg mogelijkheden, maar meestal hangt het er vanaf hoeveel tijd men heeft en hoe goed men samenwerkt...

Graag jullie mening :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

de meeste rampobjecten die ze ontdekken zijn na een maand met preciezere coördinaten al snel tot nul herleid.

Elke dag zoeven er 700-tal objecten langs onze Aarde, sommige enkele maanafstanden ver, en sommige minder dan een afstand, de kans op botsing is dan ook groot.

Methodes om dit te voorkomen zijn er met hopen, enkel zijn er zodanig veel ideeën, de ene al wat beter haalbaar dan de andere, de ene te technisch of te moeilijk haalbaar.

doen ontploffen gaat niet, iemand erop sturen en gaatje boren om het van binnenuit te doen ontploffen is ook geen oplossing, je hebt enkel meer brokken. De komeet doen verhotten met behulp van de zon is een optie, gassen die vrijkomen kunnen dde brok eventueel iets van baan doen afwijken en zo mss de aarde nipt missen. Echter zal dat proces te tijdrovend zijn.

Voor dit te kunnen doen zullen ze nog jaren onderzoek en testen uitvoeren, op zoek naar een oplossing voor dit grote probleem...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Jeffrey C.

Ik denk dat men toch zou proberen een atoombom erop af te schieten. Hij gaat misschien niet uit elkaar vallen maar mss een klein beetje afwijken zodat hij ons net mist. Een andere oplossing is er voorlopig nog niet.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

zal geen effect hebben, tevens explosies in de ruimte zijn gevaarlijk, zeker nucleair, de nucleaire wolk zal daar tijd blijven "hangen" en meegeslueurd worden naar andere gebieden. I kzie dit eerder als vervuiling van de ruimte. Een atoombom op afschieten heeft naar verluid weinig effect op de baan, het zal wel wat zijn maar mss net niet genoeg, sommige zijn te groot om tegen te kunnen gehouden worden en dan is een atoombom niet de oplossing, tevens zit je met het risico dat het mss breekt in twee of meer stukken die dan de Aarde gaan bekogelen, schade zal zowiezo enorm blijven.

Het is en blijft erg moeilijk deze vorm van bedreiging.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast tintveld

Een mogelijke oplossing is gebruik te maken van de zonnewind. Het idee is om één kant van het brokstuk (die kant die het meest naar de zon getint is evident) helemaal wit te schilderen (kan makkelijk door robots) zodat meer wordt afgestoten door de zonnewind. Een groot zonnezeil is ook altijd mogelijk. Zou dit mogelijk zijn volgens jullie?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Rens v.d. Pols

Ja wat ik als laatste hoorde is dat er een meteoriet langs scheerde op 30000 km van de aarde best gevaarlijk, de wetenschappers zijn bang dat de meteoriet op aarde kan storten over een tijdje door de aantrekkingskracht van de aarde. Ik denk wel dat er wel aardig wat gevaren inzitten in al die meteorieten in onze buurt van de aarde.

Maar dit zal niet in onze tijd voorkomen denk ik, maar toch zullen we werk moeten verrichten ook voor onze nakomelingen anders komen die nog meer in gevaar met al die meteorieten

Over dat zoonezeil: Ik denk nog niet dat het in onze tijd zou kunnen als de wetenschap snel genoeg vordert dan over een paar generaties denk ik wel dat het mogelijk zou zijn. Maar nu denk ik dat het nog niet nodig is, maar zoals ik al zei: We moeten wel alvast werk verrichten voor onze nakomelingen

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

meteorieten zijn meteoren die de trip door de atmosfeer hebben overleefd. We spreken over planetoïden/kometen...

zonnezeilen bestaan al hoor, testen voor opwarming van een steen ook, de zon is krachtig dus laten we de zon gebruiken om het als wapen te gebruiken tegen deze brokken...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Christophe Bogaert

Explosier zijn zoals sander al zei zeer gevaarlijk. Je krijgt een wolk van brokstukken die nog steeds op een mogelijke rampkoers met de Aarde zitten. Je kan natuurlijk proberen om hem van een baan te doen afwijken, maar daarvoor zal je zoveel energie nodig hebben dat het object vermoedelijk zal  verpulveren.

Over het zonnezeil, dit behoort momenteel zeker tot onze mogelijkheden. De sonde die dit moest testen ging spijtig genoeg verloren tijdens de lancering maar zonnezeil is tot nu toe een van de bestaande technieken. Het probleem als je dit wilt toepassen is dat je genoeg tijd noidg hebt, het duurt namelijk even voor je wat snelheid hebt.

Oplossing? Meerdere enorme zonnezeilen eventueel, gecombineerd met enkele landers met enorme motoren die mee snelheid toen toenemen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Andromeda

Ik zou eerder denken aan (zoals Dr. Evil het zo mooi kon zeggen in Austin Powers  :2funny:) "a giant laser".

Of het momenteel tot de mogelijkheden behoort is me nog maar de vraag. Maar onze ruimte gaan vervuilen met nucleair afval behoort niet tot de optie.

Ofwel enkele van die niet nucleaire doch krachtigste bommen erop afschieten.

2 mogelijkheden:

baan wordt afgebogen (indien ze ver genoeg van aarde verwijderd is)

planetoïde breekt in stukken. Ik weet niet maar een deel stukken zal langs de aarde scheren en andere kleine stukken verschillende gebieden treffen met immense schade doch niet zoveel als de impact van een global killer planetoïde.

Mvg,

Andromeda

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Rens v.d. Pols

We hoeven ons er nu nog geen zorgen over te maken, deze mogelijkheden voordat we die in gebruik moeten nemen een van zoveel mogelijkheden zijn we wel minstens een paar decennia verder

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Christophe Bogaert

We kunnen ons eigenlijk wel zorgen gaan maken, tenslotte is het al zeer lang geleden dat er nog een grote impact is geweest. We leven momenteel in een tijdwerk (ruim genomen, vele duizenden jaren natuurlijk) waarin er opnieuw een grote impact zou moeten komen. Niet dat deze daarom nu zou moeten komen, maar de kans blijft bestaan.

Wanneer we 2 jaar hebben voor een grote impact te verijdelen? Dan lijkt mij de beste optie de planetoïde zo hard mogelijk vernietigen, tot bijna gruis. Met een beetje geluk verbranden de meeste delen dan in de atmosfeer (prachtig spektakel) en zou er hier een daar een inslag komen. Het vereist natuurlijk wel een enorm snel handelen, alle ruimtevaart organisaties zouden 'carte-blanche' moeten krijgen qua budget en manschappen om dit te realiseren, en natuurlijk wereldwijd samenwerken. Een enorme laser is ook een optie, maar dan hebben we natuurlijk enorme energiebron(nen) nodig. Is ook mogelijkheid ;)

Wanneer we 20 jaar hebben lijkt mij het beste om ook enorm vlug te handelen, maar hem dan gewoon van baan te doen afwijken. Door motoren op het oppervlak in combinatie met enorme zonnezeilen (hopen dat de zonneactiviteit wat mee zit dan).

Zelfs dan nog hangt de toekomst aan een zijden draadje...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Andromeda

Men is er volgens een artikel dat ik aan het lezen was niet zo lang geleden toch degelijk over aan het nadenken.

Maar goed ook. Natuurlijk is er al lang geen grote impact meer geweest maar of er eentje in korte tijd zal gebeuren is nog maar de vraag.

Het kan natuurlijk ook dat er twee op korte tijd gebeuren of meerdere.

Er stond laatst thans een flashfilmke op astronomy picture of the day waar de orbit van verschillende objecten tov onze aarde beschreven stonden. Wel leuk om te zien.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Rens v.d. Pols

Dan als we eens zoveel pech hebben dat er gevaar komt dan moet het wel in het zonnemaximum zijn, want in jaren zoals in 2006 is het gevaarlijk, mijn gevoel luidt over het gevaar: dat de kans in de komende 25 jaar nog nihil is maar daarna langzaam stijgt naar gevaarlijkere situaties

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast nrahier

laten we met z'n allen hopen als er ééntje neerstort dat het dan niet in europa is ! zo hebben wj nog wat spektakel ;)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Christophe Bogaert

Waarom is de kans de komende vijf jaar nihil? De laatste keer dat een object tot vlak boven de aardbodem kwam was in 1906, toen ontplofte een kleine komeet of planetoïde enkele kilometers boven het oppervlak van Siberië. Gelukkig dat het een enorm onbewoond gebied was want tot op enkel honderden kilometers van het centrum werd alles vernietigd. De ontploffing zelf was hoorbaar tot in Londen...

De laatste grote inslag was echter bij de uitroeing van de dinosaurussen. En volgens berekeningen is het nu opnieuw tijd voor zo'n grote inslag, aangezien deze meestal om de x aantal jaar voorkomen. Nu of binnen 10.000 jaar weet niemand, maar de kans blijft bestaan. Waarom er nu tot binnen 25 jaar geen gevaar is begrijp ik dus niet meteen - er kan evengoed een planetoïde van 25 kilometer op weg zijn naar de Aarde die binnen 2 uur gaat inslaan zonder we er iets van hebben voorzien.

Zonneminimum of zonnemaximum gaat niet zo veel uitmaken. Zonnewind is er altijd, en zolang die er is kun je met zonnezeilen gaan werken. Het belangrijkste hierbij is gewoon de oppervlakte van het zeil, hoe groter die is hoe sneller je het object van zijn koers zult doen veranderen.

Natuurlijk zijn er nog andere gevaren die klaar staan om de mensheid uit te roeien (yellowstone bv)

@Nick. De gevolgen van zo'n inslag zijn wereldwijd. Stel je hebt een object van enkele kilometers die in de Atlantische oceaan neerstort. Eerst is er een enorme lichtflits die zichtbaar zal zijn over heel de Aarde. Nadien is alles terug rustig (behalve boten en vliegtuigen in nabije omgeving van inslag). maar dan zal de zee zich plotseling kilometers terugtrekken, opnieuw wereldwijd. De meeste toeristen zullen even hun hoofd opheffen en daarna verder gaan zonnen vermoedelijk. Maar wat ze niet weten is dat er een tsunami van enkele honderden meters (of zelfs meer dan een kilometer bij gigantische objecten) op hen afraast. Deze zal grote delen van de wereld al overspoelen. Maar daarna krijg je door het stof een jarenlang vulkanische winter... Het plankton sterft af en grote delen van het leven ook.

Mooi spektakel? Maar we kunnen ons gelukkig prijzen, er zitten nog steeds 2 mensen in het ISS ;)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

waarom moet het in het zonnemaximum zijn rens, enige verklaring voor?

alle inslagen moeten vermeden worden en, alle objectenb die we vinden in de gaten gehoudenb worden, eentje die we niet gezien hebbenb en gevolgen kunnen catastrofaal zijn, een brok van 1meter kan al grote schade aanrichten, hetzij op kleienre schaal. alle objecten die in zee vallen zijn idd mogelijke gevaren voor tsunami, een goed gerelateerd voorbeeld is het canarische eiland dat op instoten staat en als dat gebeurt dat amerika (ook al ish et grote afstand) te maken krijgt met een vloedgolf van meer dan 50meter hoogte die zich enkele 100den kilometers uistrekt, is hetzelfde als een grote brok in oceaan zou storten en aan andere kant van oceaan zware schade aanricht.

Trouwens, elke dag wordt de aarde 1 ton zwaarder aan materiaal die uit de ruimte komt, niet enkel ruimtepuin dus!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Rens v.d. Pols

Ik bedoel zo: met zonneactiviteit van <10 tot de min 8ste heb je weinig aan zonneactiviteit.

Nick heeft wel weer gelijk in laten we niet hopen dat het in Europa is, bijv. als de meteoriet in Australië neerstort, dan is de drukgolf ong. 5000 km ver, in die zone is de kans dan bizar groot dat je gewoon in een klap dood bent, 20000 km van de plek af waar hij neerstort heb je nog een nihile kans dat je het kan overleven, maar wat de rest hier zegt klopt ook gevolgen zijn altijd wereldwijd, de dinosauriers zijn waarschijnlijk ook uitgestorven door een meteoriet.

Dit soort dingen zijn erger dan klimaatveranderingen! Laten we het hopen dat het heel lang nog mag duren als er een ramp gebeurt. Of laten we hopen dat het geen extreme rampen worden. Ik geloof zelf niet dat het in onze generatie gebeurt gewoon nog, wanneer wordt er dan gedacht dat er gevaar kan bestaan op meteorieteninslagen op aarde?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Christophe Bogaert

Inslag van planetoïden en kometen is een permanent bestaande kans, er zijn honderduizenden objecten in ons zonnestelsel die kunnen botsen met de Aarde. Gelukkig zitten de meesten tussen Mars en Jupiter en achter Neptunus, maar door onderlinge gravitationele werkingen of Jupiter kunnen ze plots uit die stabiele baan geworpen worden. Hieronder animatie van objecten die onze Aarde passeerden op enkele dagen in 2002.

Bij kleine objecten is het inderdaad beter om niet in de buurt van de inslag te zijn, dan heb je inderdaad meeste kans om te overleven. Maar wanneer het object 'te' groot is, is het misschien het beste dat je meteen omkomt dan enkele dagen of weken later door hongersnood of verstikking (wereldwijde bosbranden).

Animatie

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Rens v.d. Pols

Ja als de techniek ver genoeg gevordert is kunnen we misschien ook de ruimte invluchten, maar dat zal nog wel even duren voordat dat zover is

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Christophe Bogaert

Dat lijkt mij ook één van de voordelen van de menselijke exploratie van ons zonnestelsel. Wanneer er een kolonie op de maan is van meerdere duizenden mensen, wordt de kans dat de mensheid volledig uitgeroeid wordt nog een heel stuk kleiner. Stel dat er iets misgaat op Aarde zijn er nog steeds de maanbewoners. Vermoedelijk zullen deze wel niet in staat zijn om opnieuw leven op Aarde te stichten (zullen ze afhankelijk van leveringen vanop Aarde of niet?).

Mocht al het leven op Aarde nu grotendeels worden uitgeroeid door een inslag zou ik toch niet graag in het ISS zitten. Je kunt onmogelijk veilig terugkeren want je het geen vluchtleiding om de landing veilig te laten verlopen, maar je bent ook niet in staat om zelfstandig te leven in het ruimtestation (vervoorrading enz).

Maar even terug over orginele onderwerp. Wat indien we ontdekken dat een object op Aarde afstevent en binnen 15 jaar zal botsen? Moet er een internationale ruimtevaartorganisatie opgericht worden, elk land zelf gaan handelen of de taak aan één land overlaten?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Rens v.d. Pols

Nou het zal dan wel samenwerking met de gehele wereldbevolking worden vind ik, maar zijn er wel meerdere bewoners in ons zonnestelsel? Zouden maanbewoners ook zuurstof nodig hebben? Ik denk dan dat ze in het binnenste van de maan kunnen zitten, ergens anders op de maan zou volgens mij niet kunnen. Als er nou helemaal geen andere bewoners zijn in ons zonnestelsel dan zouden we ruimtestations moeten bouwen. Veel stuks om die >6 miljard mensen in te doen. Maar wat het makkelijkste is om de baan van de meteoriet te wijzigen. Ik denk dat dat het makkelijkste is

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Christophe Bogaert

Ik heb toch nooit gezegd dat er leven op de maan is. Op de maan zijn we zeker dat er geen intelligent leven voorkomt, net zoals op andere plaatsen in ons zonnestelsel. De enige mogelijkheden van leven in ons zonnestelsel zijn bacterieel op mars, titan, europa, ... . Zuurstof op de maan kan uit het ijs op de polen gehaald worden.

Wat je zegt van ruimtestations is gewoon niet reëel. Ik had het over een degelijke oplossing. De samenwerking tussen Amerikanen-Russen-Chinezen. Niet over tienduizenden ruimtestations bouwen. Is de mensheid in staat om wereldwijd samen te werken?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites
Gast Rens v.d. Pols

Oh je bedoelt het zo, is het niet een idee om er een poll over te maken? Ik zou denken dat de mensheid zeker kan samenwerken met elkaar, alleen de oorlogen en ruzies moeten daarvoor volgens mij eerst nog opgelost worden

Deel dit bericht


Link naar bericht
Delen op andere sites

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt dit nu plaatsen en later registreren. Indien je reeds een account hebt, log dan nu in om het bericht te plaatsen met je account.

Gast
Reageer op dit topic

×   Geplakt als verrijkte tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in

Log in om dit te volgen  

×
×
  • Nieuwe aanmaken...

Belangrijke informatie

We hebben cookies geplaatst op je toestel om deze website voor jou beter te kunnen maken. Je kunt de cookie instellingen aanpassen, anders gaan we er van uit dat het goed is om verder te gaan. Door het gebruiken van onze site ga je eveneens akkoord met de Gebruiksvoorwaarden en het Privacybeleid.